Discapacidade e dependencia

A discapacidade e a dependencia son situacións que a nivel conceptual achéganse pero non son equiparables, pois cada unha delas determina unhas condicións concretas e diferenciadas, con limitacións específicas para a persoa, recoñecendo dereitos diferenciados.

A dependencia é o estado de carácter permanente no que se encontran as persoas que, por razóns derivadas da idade, enfermidade ou discapacidade e ligadas á falta ou á perda de autonomía física, mental, intelectual ou sensorial, precisan a atención doutra ou doutras persoas ou axudas importantes para realizar as actividades básicas da vida diaria ou, no caso das persoas con discapacidade intelectual ou enfermidade mental, doutros apoios para a súa autonomía persoal.

A discapacidade debe entenderse dentro dun contexto social, económico e político concretos, porque afecta de tal forma que deixa consecuencias tanto no corpo da persoa como na súa relación coa sociedade e a contorna onde vive, variando a súa intensidade en función da discapacidade que sufra. A discapacidade é o funcionamento distinto dunha persoa con respecto a outros suxeitos dos seus mesmas características e responsabilidades. Moitas persoas con distintos tipos de discapacidade son totalmente autónomas para todas as actividades, ou para algunhas. Se non hai autonomía, hai dependencia.